پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۱۶

آب حیوان با لب لعل تو خون مرده ای است

پیش تمکین تو حیرت آهوی رم خورده ای است

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۱۸دل به صحبت ذوق خلوت دیده را در بند نیست
  2. شمارهٔ ۱۱۹جز حریم دل کز آب و گل در او آثار نیست
  3. شمارهٔ ۱۲۰گوش ناقص طینتان را پرده انصاف نیست
  4. شمارهٔ ۱۲۱در چمن چون باغدار لاله گون خود گذشت
  5. شمارهٔ ۱۲۲بعد سالی در گلستان جلوه‌ای گل کرد و رفت
  6. شمارهٔ ۱۲۳از دعا در صبح کام دل توان آسان گرفت
  7. شمارهٔ ۱۲۴خبرها می دهد از می پرستی رنگ غمازت
  8. شمارهٔ ۱۲۵مرا در چاه چون یوسف وطن از مکر اخوان است
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.