پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۲۴

خبرها می دهد از می پرستی رنگ غمازت

گواه از خانه دارد غنچه خمیازه پردازت

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۲۶غرض از خوردن می مستی بالادست است
  2. شمارهٔ ۱۲۷ناله نی حدی قافله ارواح است
  3. شمارهٔ ۱۲۸پیر را قامت خم سوی عدم راهبرست
  4. شمارهٔ ۱۲۹(در خموشی لب من چهره گشای رازست
  5. شمارهٔ ۱۳۰چشم مینا ز سیه بختی ما خونریزست
  6. شمارهٔ ۱۳۱بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ است
  7. شمارهٔ ۱۳۲هر سر موی تو در کاوش دل مژگان است
  8. شمارهٔ ۱۳۳تا ز می چهره گلرنگ تو افروخته است
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.