شمارهٔ ۱۲۶

ادامه‌ی مطالع

1. شمارهٔ ۱۲۸پیر را قامت خم سوی عدم راهبرست
2. شمارهٔ ۱۲۹(در خموشی لب من چهره گشای رازست
3. شمارهٔ ۱۳۰چشم مینا ز سیه بختی ما خونریزست
4. شمارهٔ ۱۳۱بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ است
5. شمارهٔ ۱۳۲هر سر موی تو در کاوش دل مژگان است
6. شمارهٔ ۱۳۳تا ز می چهره گلرنگ تو افروخته است
7. شمارهٔ ۱۳۴تا چمن را قد و رخسار تو آراسته است
8. شمارهٔ ۱۳۵رگ جان من و آن زلف به هم پیوسته است