شمارهٔ ۴۶۷

ادامه‌ی مطالع

1. شمارهٔ ۴۶۹ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم
2. شمارهٔ ۴۷۰ما همچو شرر تلخی غربت نکشیدیم
3. شمارهٔ ۴۷۱یک دم که به کف باده گلرنگ نداریم
4. شمارهٔ ۴۷۲ز تن عضوی بود دلهای خودکام
5. شمارهٔ ۴۷۳روی خوبت زنگ خودبینی زدود از گل‌رخان
6. شمارهٔ ۴۷۴حلقه هر در مشو با قامت همچون کمان
7. شمارهٔ ۴۷۵نوش‌ها درج است در نیش عتاب‌آلودگان
8. شمارهٔ ۴۷۶عیب دنیا را نمی‌بینند کوته‌دیدگان