پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۷۶

عیب دنیا را نمی‌بینند کوته‌دیدگان

گرچه بی‌پرده است در چشم نظر پوشیدگان

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۷۸شد چو سوزن خشک، خار از قرب گل‌پیراهنان
  2. شمارهٔ ۴۷۹کار صوفی چیست، خاطر را مصفا ساختن
  3. شمارهٔ ۴۸۰هست با قد دو تا برگ اقامت ساختن
  4. شمارهٔ ۴۸۱می کند آتش زبان دفع گزند خویشتن
  5. شمارهٔ ۴۸۲تا کی از عمامه خواهی کوس دانایی زدن؟
  6. شمارهٔ ۴۸۳با دل پر خون برون زان زلف شبگون آمدن
  7. شمارهٔ ۴۸۴روی از عالم بگردان، روی در دیوار کن
  8. شمارهٔ ۴۸۵شانه در خط معنبر ای صنم داخل مکن
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.