صائب
شمارهٔ ۴۶۹
ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم
با شیشه سربسته پریزاد گرفتیم
صائب
ادامه‌ی مطالع
- شمارهٔ ۴۷۱یک دم که به کف باده گلرنگ نداریم
- شمارهٔ ۴۷۲ز تن عضوی بود دلهای خودکام
- شمارهٔ ۴۷۳روی خوبت زنگ خودبینی زدود از گل‌رخان
- شمارهٔ ۴۷۴حلقه هر در مشو با قامت همچون کمان
- شمارهٔ ۴۷۵نوش‌ها درج است در نیش عتاب‌آلودگان
- شمارهٔ ۴۷۶عیب دنیا را نمی‌بینند کوته‌دیدگان
- شمارهٔ ۴۷۷دل چو روشن گشت در غمخانه دنیا ممان
- شمارهٔ ۴۷۸شد چو سوزن خشک، خار از قرب گل‌پیراهنان
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.