پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۷۳

روی خوبت زنگ خودبینی زدود از گل‌رخان

کار صیقل کرد این آیینه با آهن‌دلان

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۷۵نوش‌ها درج است در نیش عتاب‌آلودگان
  2. شمارهٔ ۴۷۶عیب دنیا را نمی‌بینند کوته‌دیدگان
  3. شمارهٔ ۴۷۷دل چو روشن گشت در غمخانه دنیا ممان
  4. شمارهٔ ۴۷۸شد چو سوزن خشک، خار از قرب گل‌پیراهنان
  5. شمارهٔ ۴۷۹کار صوفی چیست، خاطر را مصفا ساختن
  6. شمارهٔ ۴۸۰هست با قد دو تا برگ اقامت ساختن
  7. شمارهٔ ۴۸۱می کند آتش زبان دفع گزند خویشتن
  8. شمارهٔ ۴۸۲تا کی از عمامه خواهی کوس دانایی زدن؟
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.