پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۹۷

توان به خامشی از عمر کام دل بردن

دراز می شود این رشته از گره خوردن

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۹۹عرق به چهره اش از تاب می نشسته ببین
  2. شمارهٔ ۴۰۰از توست آنچه می دهی آن را به دیگران
  3. شمارهٔ ۴۰۱ز احسان بنای دولت خود باثبات کن
  4. شمارهٔ ۴۰۲ای غنچه لب رعایت اهل نیاز کن
  5. شمارهٔ ۴۰۳عیش جهان در آن لب خندان نظاره کن
  6. شمارهٔ ۴۰۴پهلو تهی ز ناوک آن دلربا مکن
  7. شمارهٔ ۴۰۵بر جام باده چشم ندارد حباب من
  8. شمارهٔ ۴۰۶در سوختن زیاده شود آب و تاب من
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.