پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۰۴

پهلو تهی ز ناوک آن دلربا مکن

در استخوان مضایقه با این هما مکن

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۰۶در سوختن زیاده شود آب و تاب من
  2. شمارهٔ ۴۰۷متراش خط ز چهره خود پر عتاب من
  3. شمارهٔ ۴۰۸آشفته می شود ز نصیحت دماغ من
  4. شمارهٔ ۴۰۹در لعل یار خنده دندان نما ببین
  5. شمارهٔ ۴۱۰عتاب گلرخان در پرده دارد لطف پنهانی
  6. شمارهٔ ۴۱۱زبان در کام کش تا خامشان را همزبان بینی
  7. شمارهٔ ۴۱۲کند گل جمع خود را چون تو در گلزار می‌آیی
  8. شمارهٔ ۴۱۳سوز داغ دلم ای لاله تو نشناخته ای
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.