پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۰۵

بر جام باده چشم ندارد حباب من

حسن برشته است شراب و کباب من

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۰۷متراش خط ز چهره خود پر عتاب من
  2. شمارهٔ ۴۰۸آشفته می شود ز نصیحت دماغ من
  3. شمارهٔ ۴۰۹در لعل یار خنده دندان نما ببین
  4. شمارهٔ ۴۱۰عتاب گلرخان در پرده دارد لطف پنهانی
  5. شمارهٔ ۴۱۱زبان در کام کش تا خامشان را همزبان بینی
  6. شمارهٔ ۴۱۲کند گل جمع خود را چون تو در گلزار می‌آیی
  7. شمارهٔ ۴۱۳سوز داغ دلم ای لاله تو نشناخته ای
  8. شمارهٔ ۴۱۴بوی گل غنچه شود چون تو به گلزار آیی
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.