پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۰۲

ای غنچه لب رعایت اهل نیاز کن

گر دل نمی دهی به سخن، گوش باز کن

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۰۴پهلو تهی ز ناوک آن دلربا مکن
  2. شمارهٔ ۴۰۵بر جام باده چشم ندارد حباب من
  3. شمارهٔ ۴۰۶در سوختن زیاده شود آب و تاب من
  4. شمارهٔ ۴۰۷متراش خط ز چهره خود پر عتاب من
  5. شمارهٔ ۴۰۸آشفته می شود ز نصیحت دماغ من
  6. شمارهٔ ۴۰۹در لعل یار خنده دندان نما ببین
  7. شمارهٔ ۴۱۰عتاب گلرخان در پرده دارد لطف پنهانی
  8. شمارهٔ ۴۱۱زبان در کام کش تا خامشان را همزبان بینی
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.