پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۸۲

از علایق دل ز آب و گل نمی آید برون

پای سرو از گل ز بار دل نمی آید برون

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۸۴در جبین تاک، نور باده بی غش ببین
  2. شمارهٔ ۳۸۵خط مشکین را به گرد خال آن مهوش ببین
  3. شمارهٔ ۳۸۶ز شعر خویش نتوان فیض شعر دیگران بردن
  4. شمارهٔ ۳۸۷ز شرم افزون توان گل از عذار دلستان چیدن
  5. شمارهٔ ۳۸۸ازان خرسند گردیدم ز دیدن ها به نادیدن
  6. شمارهٔ ۳۸۹ز اهل عقل همواری به مجنونان فزون تر کن
  7. شمارهٔ ۳۹۰جوانی برد با خود آنچه می آمد به کار از من
  8. شمارهٔ ۳۹۱نباشد در مقام دلبری نازک نهال من
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.