پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۸۶

ز شعر خویش نتوان فیض شعر دیگران بردن

تمتع بیش از فرزند مردم می توان بردن

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۸۸ازان خرسند گردیدم ز دیدن ها به نادیدن
  2. شمارهٔ ۳۸۹ز اهل عقل همواری به مجنونان فزون تر کن
  3. شمارهٔ ۳۹۰جوانی برد با خود آنچه می آمد به کار از من
  4. شمارهٔ ۳۹۱نباشد در مقام دلبری نازک نهال من
  5. شمارهٔ ۳۹۲ندارد حاجت تکرار گفتار تمام من
  6. شمارهٔ ۳۹۳به پرگار از توکل شد چنان برگ و نوای من
  7. شمارهٔ ۳۹۴تا سر خود به گریبان نتوانی بردن
  8. شمارهٔ ۳۹۵می گشاید ز خموشان دل بی کینه من
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.