پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۷۸

مطرب مکن ز صافی آواز انتعاش

چون زلف بی شکن بود آواز بی خراش

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۸۰بس که از دوران به سختی بگذرد احوال من
  2. شمارهٔ ۳۸۱دارد از سبقت ز چشم بد خطرها جان من
  3. شمارهٔ ۳۸۲از علایق دل ز آب و گل نمی آید برون
  4. شمارهٔ ۳۸۳آبروی دیده ها باشد ز اشک آتشین
  5. شمارهٔ ۳۸۴در جبین تاک، نور باده بی غش ببین
  6. شمارهٔ ۳۸۵خط مشکین را به گرد خال آن مهوش ببین
  7. شمارهٔ ۳۸۶ز شعر خویش نتوان فیض شعر دیگران بردن
  8. شمارهٔ ۳۸۷ز شرم افزون توان گل از عذار دلستان چیدن
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.