پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۸۶

از حیات آنچه ترا صرف به طاعات شود

چون رسد وقت، شفیع همه اوقات شود

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۸۸گر چنین جلوه گر آن سرو قباپوش شود
  2. شمارهٔ ۲۸۹زود از خنده بی مغز دهن بسته شود
  3. شمارهٔ ۲۹۰یوسف از دیدن رخسار تو خودبین نشود
  4. شمارهٔ ۲۹۱دل سودازده داغ تو به افسر ندهد
  5. شمارهٔ ۲۹۲گریه امروز به رنگ دگرم می آید
  6. شمارهٔ ۲۹۳کیست آن کس که نه بر حال مسافر گرید؟
  7. شمارهٔ ۲۹۴مدار خویش بزرگی که بر شراب نهاد
  8. شمارهٔ ۲۹۵خسیس باده چو نوشد خسیس تر گردد
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.