پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۸۸

گر چنین جلوه گر آن سرو قباپوش شود

طوق هر فاخته خمیازه آغوش شود

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۹۰یوسف از دیدن رخسار تو خودبین نشود
  2. شمارهٔ ۲۹۱دل سودازده داغ تو به افسر ندهد
  3. شمارهٔ ۲۹۲گریه امروز به رنگ دگرم می آید
  4. شمارهٔ ۲۹۳کیست آن کس که نه بر حال مسافر گرید؟
  5. شمارهٔ ۲۹۴مدار خویش بزرگی که بر شراب نهاد
  6. شمارهٔ ۲۹۵خسیس باده چو نوشد خسیس تر گردد
  7. شمارهٔ ۲۹۶می مدام دل لاله را سیه دارد
  8. شمارهٔ ۲۹۷اگر نه اشک مرادست بر گلو گیرد
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.