پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۹۷

اگر نه اشک مرادست بر گلو گیرد

غبار خاطر من ماه را فرو گیرد

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۹۹ز آفتاب شود خشک خط چو تر باشد
  2. شمارهٔ ۳۰۰خدنگ بی غرضان را خطا نمی باشد
  3. شمارهٔ ۳۰۱ز پیچ و تاب در دل به ما فراز نشد
  4. شمارهٔ ۳۰۲به روی لاله و گل هر که می نمی نوشد
  5. شمارهٔ ۳۰۳پیاله ای به لبم چرخ آشنا نکند
  6. شمارهٔ ۳۰۴دلی که آب شد از عشق برقرار بود
  7. شمارهٔ ۳۰۵دل از رفیق گرانجان ز عمر سیر شود
  8. شمارهٔ ۳۰۶به دست من کمر نازک تو چون آید؟
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.