پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۹۱

دل سودازده داغ تو به افسر ندهد

رشته ما گره خویش به گوهر ندهد

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۹۳کیست آن کس که نه بر حال مسافر گرید؟
  2. شمارهٔ ۲۹۴مدار خویش بزرگی که بر شراب نهاد
  3. شمارهٔ ۲۹۵خسیس باده چو نوشد خسیس تر گردد
  4. شمارهٔ ۲۹۶می مدام دل لاله را سیه دارد
  5. شمارهٔ ۲۹۷اگر نه اشک مرادست بر گلو گیرد
  6. شمارهٔ ۲۹۸همین ز می نه رخ بزم ها نگارین شد
  7. شمارهٔ ۲۹۹ز آفتاب شود خشک خط چو تر باشد
  8. شمارهٔ ۳۰۰خدنگ بی غرضان را خطا نمی باشد
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.