پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۸۵

اول و آخر الله ازان آه بود

که ازو آه نصیب دل آگاه بود

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۸۷حسن اگر بدرقه شعله آواز شود
  2. شمارهٔ ۲۸۸گر چنین جلوه گر آن سرو قباپوش شود
  3. شمارهٔ ۲۸۹زود از خنده بی مغز دهن بسته شود
  4. شمارهٔ ۲۹۰یوسف از دیدن رخسار تو خودبین نشود
  5. شمارهٔ ۲۹۱دل سودازده داغ تو به افسر ندهد
  6. شمارهٔ ۲۹۲گریه امروز به رنگ دگرم می آید
  7. شمارهٔ ۲۹۳کیست آن کس که نه بر حال مسافر گرید؟
  8. شمارهٔ ۲۹۴مدار خویش بزرگی که بر شراب نهاد
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.