پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۸۱

از سفر با رخ افروخته جانان آمد

رفت چون ماه و چو خورشید درخشان آمد

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۸۳پیش سایل چه ضرورست بپا برخیزند؟
  2. شمارهٔ ۲۸۴گر مصور قلم از موی میان تو کند
  3. شمارهٔ ۲۸۵اول و آخر الله ازان آه بود
  4. شمارهٔ ۲۸۶از حیات آنچه ترا صرف به طاعات شود
  5. شمارهٔ ۲۸۷حسن اگر بدرقه شعله آواز شود
  6. شمارهٔ ۲۸۸گر چنین جلوه گر آن سرو قباپوش شود
  7. شمارهٔ ۲۸۹زود از خنده بی مغز دهن بسته شود
  8. شمارهٔ ۲۹۰یوسف از دیدن رخسار تو خودبین نشود
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.