پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۷۷

صحبت مردم افسرده سکون می آرد

آب استاده، ز پا رشته برون می آرد

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۷۹طفل محبوبم اگر رخ ز شراب افروزد
  2. شمارهٔ ۲۸۰بی تائمل به مقامی دل غافل نرسد
  3. شمارهٔ ۲۸۱از سفر با رخ افروخته جانان آمد
  4. شمارهٔ ۲۸۲اهل بازار ز زهاد به انصافترند
  5. شمارهٔ ۲۸۳پیش سایل چه ضرورست بپا برخیزند؟
  6. شمارهٔ ۲۸۴گر مصور قلم از موی میان تو کند
  7. شمارهٔ ۲۸۵اول و آخر الله ازان آه بود
  8. شمارهٔ ۲۸۶از حیات آنچه ترا صرف به طاعات شود
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.