شمارهٔ ۲۴۷

ادامه‌ی مطالع

1. شمارهٔ ۲۴۹هر قطره شبنم به چمن دانه ذکری است
2. شمارهٔ ۲۵۰هر داغ درین لاله ستان خیمه لیلی است
3. شمارهٔ ۲۵۱از رفتن گل صحن چمن نوحه سرایی است
4. شمارهٔ ۲۵۲با خوی سرکش او آتش سخن پذیرست
5. شمارهٔ ۲۵۳رنگ شراب دارد یاقوت درفشانت
6. شمارهٔ ۲۵۵تواضع خصم بالادست را بی زور می سازد
7. شمارهٔ ۲۵۶دلم چون برگ بید از حرف بی هنگام می لرزد
8. شمارهٔ ۲۵۷تبسم کن که جان باده لعلی قبا سوزد