پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۵۴

به زور خرده جان را نگاه نتوان داشت

به مشت ریگ روان را نگاه نتوان داشت

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۵۶جایی مرو نخوانده که گر خانه خداست
  2. شمارهٔ ۱۵۷ابر سیاه حامل باران رحمت است
  3. شمارهٔ ۱۵۸با قبله طاق ابروی او را چه نسبت است؟
  4. شمارهٔ ۱۵۹موی سفید ریشه آه ندامت است
  5. شمارهٔ ۱۶۰ای شانه زلف و کاکل دلدار نازک است
  6. شمارهٔ ۱۶۱موی سفید صبحدم جان غافل است
  7. شمارهٔ ۱۶۲چندان که خار در پی آزار بلبل است
  8. شمارهٔ ۱۶۳این شور در جهان نه از افلاک و انجم است
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.