پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۵۹

موی سفید ریشه آه ندامت است

پیری خمیرمایه چندین کدورت است

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۶۱موی سفید صبحدم جان غافل است
  2. شمارهٔ ۱۶۲چندان که خار در پی آزار بلبل است
  3. شمارهٔ ۱۶۳این شور در جهان نه از افلاک و انجم است
  4. شمارهٔ ۱۶۴دیدار یار در گره چشم بستن است
  5. شمارهٔ ۱۶۵درمان درد هجر ز جان دست شستن است
  6. شمارهٔ ۱۶۶شکرفروش مصر حلاوت زبان توست
  7. شمارهٔ ۱۶۷خال است این که بر لب او چشم دوخته است؟
  8. شمارهٔ ۱۶۸چشمم ز پهلوی دل دیوانه پر شده است
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.