پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۶۱

موی سفید صبحدم جان غافل است

قد خمیده صیقل آیینه دل است

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۶۳این شور در جهان نه از افلاک و انجم است
  2. شمارهٔ ۱۶۴دیدار یار در گره چشم بستن است
  3. شمارهٔ ۱۶۵درمان درد هجر ز جان دست شستن است
  4. شمارهٔ ۱۶۶شکرفروش مصر حلاوت زبان توست
  5. شمارهٔ ۱۶۷خال است این که بر لب او چشم دوخته است؟
  6. شمارهٔ ۱۶۸چشمم ز پهلوی دل دیوانه پر شده است
  7. شمارهٔ ۱۶۹نی انجمن فروز شراب شبانه است
  8. شمارهٔ ۱۷۰ز پیری حاصل من مد آه است
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.