پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۱۶۳

سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

زلف مشکین یا کمند گردن آهوست این؟

اختر صبح سعادت، مرکز پرگار عشق

تخم آه آتشین یا خال عنبربوست این؟

بال شاهین نظر، طغرای شاهنشاه حسن

طاق آتشگاه عارض یا خم ابروست این؟

پرده دار آب حیوان، ابر گلزار بهشت

تار و پود جامه کعبه است یا گیسوست این؟

موج آب زندگی یا جوهر تیغ قضا

سرنوشت عاشقان یا پیچ و تاب موست این؟

ز آفتاب عارضش خط شعاعی سوخته است

یا به دور ماه رویش زلف عنبربوست این؟

حسنش از خط می کند منشور زیبایی درست

یا دعای چشم زخم آن بهشتی روست این؟

فتنه ها از یک گریبان سر برون آورده اند

یا صف مژگان به گرد نرگس جادوست این؟

خضر می روید به جای سبزه از جولانگهش

آب حیوان یا خرام قامت دلجوست این؟

چرب می سازد علم از خون آهوی حرم

رحم در خاطر ندارد، غمزه جادوست این

اینقدر وحشی نمی باشد ز مردم آدمی

یا پریزاد قباپوش است، یا آهوست این

از نگاه دیده قربانیان رم می کند

سخت وحشی طینت و بسیار نازک خوست این

سربرآورده است صائب زان گریبان آفتاب

یا غلط کرده است مشرق را قمر، یاروست این؟

نیست بزم شاه جای دم زدن جبریل را

پیش شاه نکته دان صائب چه گفت و گوست این؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۱۶۵جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین
  2. غزل شمارهٔ ۶۱۶۶گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین
  3. غزل شمارهٔ ۶۱۶۷گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین
  4. غزل شمارهٔ ۶۱۶۸نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین
  5. غزل شمارهٔ ۶۱۶۹خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین
  6. غزل شمارهٔ ۶۱۷۰روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین
  7. غزل شمارهٔ ۶۱۷۱چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین
  8. غزل شمارهٔ ۶۱۷۲تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.