پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۸۲

فتنه روز جزا خانه نشین است اینجا

فتنه این است که در خانه زین است اینجا

مردی از پرده ناموس برون آمدن است

هر که مانده است درین پرده، جنین است اینجا

پیش جمعی که نمودند قیامت را نقد

صبح محشر نفس باز پسین است اینجا

وحشی فیض، شکار دل بی قیدان است

پرده دیده صیاد، کمین است اینجا

خاکساری رخ دشمن به زمین می مالد

آسمان عاجز هر خاک نشین است اینجا

اختیاری است فنای دل روشن گهران

مرگ زهری است که در زیر نگین است اینجا

در قیامت دل پر آبله دارد صائب

دست هر کس صدف در ثمین است اینجا

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۴۸۴نیست در دیده ما منزلتی دنیا را
  2. غزل شمارهٔ ۴۸۵آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟
  3. غزل شمارهٔ ۴۸۶می شود راز دل از جبهه نمایان ما را
  4. غزل شمارهٔ ۴۸۷گریه سوختگان اشک کباب است ترا
  5. غزل شمارهٔ ۴۸۸دست شستن ز بقا آب حیات است ترا
  6. غزل شمارهٔ ۴۸۹چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟
  7. غزل شمارهٔ ۴۹۰خون ما گر سبب چهره آل است ترا
  8. غزل شمارهٔ ۴۹۱ای که از عالم معنی خبری نیست ترا
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.