پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۴۲۶

آن خرمن گل چون ز در باغ درآید

سرو از لب جو چند قدم پیشتر آید

گر در بغل غنچه فردوس درآیم

چون چاک گریبان قفس در نظر آید

با آه جگر سوختگان اشک نباشد

غواص چو تعجیل کند بی گهر آید

هشدار که چون بلبل ما بال فشاند

از صدقفس آواز پروبال برآید

بابی هنران اختر بدکار ندارد

این سنگ برآیینه اهل هنر آید

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۴۴۲۸آه از دل جویای تو بیتاب برآید
  2. غزل شمارهٔ ۴۴۲۹حرفی که ازان لعل گهربار برآید
  3. غزل شمارهٔ ۴۴۳۰تدبیر محال است به تقدیر برآید
  4. غزل شمارهٔ ۴۴۳۱حسنی که به نور نظر پاک برآید
  5. غزل شمارهٔ ۴۴۳۲کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآید
  6. غزل شمارهٔ ۴۴۳۳آهی که ز دلهای هوسناک برآید
  7. غزل شمارهٔ ۴۴۳۴از سفره قسمت لب نانش لب گورست
  8. غزل شمارهٔ ۴۴۳۵گر چشم تر از پوست چو بادام برآید
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.