پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۸۵

گردش سال است، می در ساغر عشرت کنید

گوش مینا را تهی از پنبه غفلت کنید

سوره یاسین چه می خوانید چل نوبت به نار؟

نارپستانی به دست آرید و صد عشرت کنید

آفتاب امروز در برج شرف پا می نهد

دست پیش آرید و با جام و سبو بیعت کنید

شب نشین با مه جبینان چشم روشن می کند

همچو شمع قدردان سر در سر صحبت کنید

آسمان از سنگ انجم سنگلاخ تفرقه است

تا میسر هست ای احباب جمعیت کنید

بر مدارید از نگاهش چشم، اگر افتد به دست

گوشه چشمی کز او ادراک کیفیت کنید

یوسف ما در ترازو چند باشد همچو سنگ؟

ای به همت از زلیخا کمتران، غیرت کنید!

این غزل را تازه صائب در قلم آورده است

در نوشتن دوستان بر یکدگر سبقت کنید

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۷۸۷خوش بهاری می رسد میخانه ها سامان کنید
  2. غزل شمارهٔ ۲۷۸۸بر زبانها وصف قد دلستان خواهد دوید
  3. غزل شمارهٔ ۲۷۸۹غنی فیض از دل شب چون فقیران درنمی‌یابد
  4. غزل شمارهٔ ۲۷۹۰مرا آه سحر گرد از دل دیوانه می روبد
  5. غزل شمارهٔ ۲۷۹۱نه از روی بصیرت سایه بال هما افتد
  6. غزل شمارهٔ ۲۷۹۲مبادا بر سر من سایه بال هما افتد
  7. غزل شمارهٔ ۲۷۹۳دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتد
  8. غزل شمارهٔ ۲۷۹۴به زهر چشم بتوان کشت دشمن را چوکار افتد
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.