پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۹۷

روزی دل جز شکست از یار شوخ و شنگ نیست

قسمت دیوانه از طفلان به غیر از سنگ نیست

تا نفس چون گردبادم هست، جولان می زنم

دشت پیمای جنون، پا بسته فرسنگ نیست

چند حرف سخت در کار دل نازک کنی؟

آخر ای بی رحم، جان شیشه ای از سنگ نیست

خارخار آشیان را گر ز دل بیرون کنند

چاردیوار قفس بر عندلیبان تنگ نیست

صائب ار ذوق تماشا گرد دل می گرددت

هیچ دامی همچو دام طره شبرنگ نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۹۹بار بر مجنون ما جمعیت اطفال نیست
  2. غزل شمارهٔ ۱۳۰۰صبر بر زخم گرانسنگ ملامت سهل نیست
  3. غزل شمارهٔ ۱۳۰۱یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست
  4. غزل شمارهٔ ۱۳۰۲خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیست
  5. غزل شمارهٔ ۱۳۰۳آفت دولت به ابنای زمان معلوم نیست
  6. غزل شمارهٔ ۱۳۰۴چشم شبنم محرم رخسار گلفام تو نیست
  7. غزل شمارهٔ ۱۳۰۵داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیست
  8. غزل شمارهٔ ۱۳۰۶یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیست
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.