پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۳۴

عندلیب مست را خاموش کردن مشکل است

شعله آواز را خس پوش کردن مشکل است

از لب میگون نباشد لذتی بی حرف تلخ

می چو لب شیرین برآید نوش کردن مشکل است

می توانم بلبلان را حلقه ها در گوش کرد

بی زبانان ترا خاموش کردن مشکل است

زنده می سازد چراغ دیده یعقوب را

پیش رویش شمع را خاموش کردن مشکل است

می توان بر خود گوارا کرد زهر تلخ را

از ترشرویان نصیحت گوش کردن مشکل است

از چراغ طور صائب یاد می گیرد زبان

کلک ما را از سخن خاموش کردن مشکل است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۰۳۶دیدن روی تو ظلم است و ندیدن مشکل است
  2. غزل شمارهٔ ۱۰۳۷خط به گرد عارض دلدار دیدن مشکل است
  3. غزل شمارهٔ ۱۰۳۸عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل است
  4. غزل شمارهٔ ۱۰۳۹خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل است
  5. غزل شمارهٔ ۱۰۴۰باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل است
  6. غزل شمارهٔ ۱۰۴۱از خسیسان منت احسان کشیدن مشکل است
  7. غزل شمارهٔ ۱۰۴۲توبه از می در بهار نوجوانی مشکل است
  8. غزل شمارهٔ ۱۰۴۳هر چه امروزست بار خاطرت فردا گل است
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.