پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲

تدبیر صواب از دل خوش باید جست

سرمایهٔ عافیت کفافست نخست

شمشیر قوی نیاید از بازوی سست

یعنی ز دل شکسته تدبیر درست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴گر در همه شهر یک سر نیشترست
  2. رباعی شمارهٔ ۵گر خود ز عبادت استخوانی در پوست
  3. رباعی شمارهٔ ۶تا یک سر مویی از تو هستی باقیست
  4. رباعی شمارهٔ ۷بالای قضای رفته فرمانی نیست
  5. رباعی شمارهٔ ۸ماهّیِ امیدِ عمرم از شَست برفت
  6. رباعی شمارهٔ ۹دادار که بر ما در قسمت بگشاد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰نه هر که زمانه کار او دربندد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱ای قدر بلند آسمان پیش تو خرد
همه‌ی رباعیات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.