پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

قصاید و قطعات عربی

شعر ۷ - فی الشیب

إِنْ هَجَرتُ النّاسَ و اخْتَرْتُ النَّویٰ

لا تَلُومُوني فَإنَّ الْعُذرَ بان

زَمَنٌ عَوَّجَ ظَهْري بَعْدَما

کُنْتُ أَمْشِي وَ قَوامی غُصْنُ بان

طالَما صُلْتُ عَلَی أُسْدِ الشَّریٰ

وَ بَقِیتُ الیومَ أَخْشَی الثُّعْلُبان

کَیْفَ لَهْوِي بَعدَ أَیّامِ الصِّبا؟

وَ انْقَضَی الْعُمْرُ وَ مَرَّ الْأَطْیَبان

ادامه‌ی قصاید و قطعات عربی

  1. شعر ۹ - ایضا فی‌الغزلملک الهوی قلبی وجاش مغیرا
  2. شعر ۱۰ - ایضا فی الغزلحدائق روضات النعیم وطیبها
  3. شعر ۱۱ - و له فی‌الغزلفاح نشر الحمی و هب النسیم
  4. شعر ۱۲ - و له ایضاعلی ظاهری صبرٌ کنَسجِ العناکبِ
  5. شعر ۱۳ - ایضا فی الغزلإنْ لَم أمُتْ یَوم الوداعِ تأسفا
  6. شعر ۱۴ - فی‌الموعظةعیب علی و عدوان علی‌الناس
  7. شعر ۱۵ - فی‌الغزلاصبحت مفتونا باعین اهیفا
  8. شعر ۱۶ - ایضا فی‌الغزلمتی جمع شملی بالحبیب المغاضب
همه‌ی قصاید و قطعات عربی ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.