سعدی
رباعی شمارهٔ ۱۳۰
ای راهروان را گذر از کوی تو نه
ما بیخبر از عشق و خبر سوی تو نه
هر تشنه که از دست تو بستاند آب
از دست تو سیر گردد از روی تو نه
سعدی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳۲گیرم که به فتوای خردمندی و رای
- رباعی شمارهٔ ۱۳۳کی دانستم که بیخطا برگردی؟
- رباعی شمارهٔ ۱۳۴ای کاش که مردم آن صنم دیدندی
- رباعی شمارهٔ ۱۳۵گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری
- رباعی شمارهٔ ۱۳۷ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی
- رباعی شمارهٔ ۱۳۸ای پیش تو لعبتان چینی حبشی
- رباعی شمارهٔ ۱۳۹ماها همه شیرینی و لطف و نمکی
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.