سعدی
رباعی شمارهٔ ۱۳۳
کی دانستم که بیخطا برگردی؟
برگشتی و خون مستمندان خوردی
بالله اگر آنکه خط کشتن دارد
آن جور پسندد که تو بی‌خط کردی
سعدی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳۵گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری
- رباعی شمارهٔ ۱۳۷ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی
- رباعی شمارهٔ ۱۳۸ای پیش تو لعبتان چینی حبشی
- رباعی شمارهٔ ۱۳۹ماها همه شیرینی و لطف و نمکی
- رباعی شمارهٔ ۱۴۰کردیم بسی جام لبالب خالی
- رباعی شمارهٔ ۱۴۱در وهم نیاید که چه شیرین‌دهنی
- رباعی شمارهٔ ۱۴۲گر کام دل از زمانه تصویر کنی
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.