پاره ۱۲

ادامه‌ی ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب

1. پاره ۱۴ببادافره جاودان کردمند
2. پاره ۱۵یکی بزم خرم بیاراستند
3. پاره ۱۶تن خنگ بید، ارچه باشد سپید
4. پاره ۱۷کفیدش دل از غم، چون آن کفته نار
5. پاره ۱۸درخش، ارنخندد به وقت بهار
6. پاره ۱۹به دامم نیامد بسان تو گور
7. پاره ۲۰رسیدند زی شهر چندان فراز
8. پاره ۲۱چه خوش گفت مزدور با آن خدیش: