پاره ۱۵

ادامه‌ی ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب

1. پاره ۱۷کفیدش دل از غم، چون آن کفته نار
2. پاره ۱۸درخش، ارنخندد به وقت بهار
3. پاره ۱۹به دامم نیامد بسان تو گور
4. پاره ۲۰رسیدند زی شهر چندان فراز
5. پاره ۲۱چه خوش گفت مزدور با آن خدیش:
6. پاره ۲۲تن از خوی پر آب و دهان پر ز خاک
7. پاره ۲۳فگندند بر لاد پر نیخ سنگ
8. پاره ۲۴به یک باد اگر بیشتر تار رنگ