پاره ۱۹

ادامه‌ی ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب

1. پاره ۲۱چه خوش گفت مزدور با آن خدیش:
2. پاره ۲۲تن از خوی پر آب و دهان پر ز خاک
3. پاره ۲۳فگندند بر لاد پر نیخ سنگ
4. پاره ۲۴به یک باد اگر بیشتر تار رنگ
5. پاره ۲۵دو جوی روان از دهانش ز خلم
6. پاره ۲۶بهارست همواره هر روزیم
7. پاره ۲۷مکن خویشتن از ره راست گم
8. پاره ۲۸به دشت ار به شمشیر بگزاردم