پاره ۱۸

ادامه‌ی ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب

1. پاره ۲۰رسیدند زی شهر چندان فراز
2. پاره ۲۱چه خوش گفت مزدور با آن خدیش:
3. پاره ۲۲تن از خوی پر آب و دهان پر ز خاک
4. پاره ۲۳فگندند بر لاد پر نیخ سنگ
5. پاره ۲۴به یک باد اگر بیشتر تار رنگ
6. پاره ۲۵دو جوی روان از دهانش ز خلم
7. پاره ۲۶بهارست همواره هر روزیم
8. پاره ۲۷مکن خویشتن از ره راست گم