پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۹۷

خواهی تا مرگ نیابد تو را

خواهی کز مرگ بیابی امان

زیرِ زمین خیز و نهفتی بجوی

پس به فلک برشو بی‌نردبان

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۹۹جمله صید این جهانیم، ای پسر
  2. شمارهٔ ۱۰۰لنگ دونده‌ست، گوش نی و سخنیاب
  3. شمارهٔ ۱۰۱ترنج بیدار اندر شده به خواب گران
  4. شمارهٔ ۱۰۲با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین
  5. شمارهٔ ۱۰۳زه دانا را گویند، که داند گفت
  6. شمارهٔ ۱۰۴سماع و بادهٔ گلگون و لعبتان چو ماه
  7. شمارهٔ ۱۰۵من موی خویش را نه از آن می‌کنم سیاه
  8. شمارهٔ ۱۰۶پشت کوژ و سر تویل و روی بر کردار نیل
همه‌ی قصاید و قطعات ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.