رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۶۲
هر دل که درین زمانه درویش ترک
از نیش زبان ناکسان، ریش ترک
خواهی که مقٰام لی مع الله یابی
گامی بنه از من و توئی پیشترک
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۶۴با سبحه به چپ و راست ساغر گیریم
- رباعی شماره ۶۵ما دیدن عیش تو مدام انگاریم
- رباعی شماره ۶۶هر چند که پوشیده ترم، عورترم
- رباعی شماره ۶۷آنی که به فکر در نیائی چکنم؟
- رباعی شماره ۶۸چون نام لب تو سرو چالاک بریم
- رباعی شماره ۶۹زاهد مستیم و بی‌ریا می‌رقصیم
- رباعی شماره ۷۰تا کی غم طیلسان و اطلس بخوریم
- رباعی شماره ۷۱تا چند بساط شادی و غم گیریم
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.