پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

هشت‌بیتی‌ها

شمارهٔ ۱۰

تِهْ مِهْرْوَرْزی دٰارْمِهْ، اَرْچِهْ بُوتِرِهْ عٰارْ

هَرْگِزْ گِلْ نچی کَسْ کِهْ بِهْ وی نَوی خٰارْ

اَمیرْ گِنِهْ: تِهْ عِشْقْ بِهْ دِلْ دٰارْمِهْ مِهْ یْارْ

تُو سَنْگِهْ دِلی، مِهْ نُومْ نَئیرْنی هیچْ بٰارْ

تٰا کَیْ بِهْ مِنِهْ سُوتِهْ دِلْ دٰارْنی آزٰارْ؟

مِنِهْ دِچِشْ‌رِهْ اُو بَوِرْدْ رُو بِهْ رُو آرْ (رودبار)

بِلْبِلْ بِهْ گِلْ عٰاشِقِهْ، مِنْ چیرِه‌یِ یٰارْ

بِلْبِلْ دِمٰاهْ نٰالِنِّه، مِنْ دٰایِمٰازٰارْ

دوُسْتْ هٰامِتْ اُونْسُونْ کِهْ هَسِّهْ آهویِ لٰارْ

جِلُو بَکِشی مِهْ کِشْتِنْ وَرْ بِهْ آزٰارْ

مَجْنُونْ صِفِتْ کُوکُو زَنُونْ دٰامِنِ غٰارْ

تِهْ سَنْگِهْ دِلْ‌رِهْ دَرْ نَئیرْنِهْ مِنِهْ زٰارْ

گَنْجِ وَرْبَسی رَنْجْ بَوِرْدْمِهْ بِهْ نٰاچٰارْ

هُوکِتِهْ مِرِهْ آخِرْ بِهْ اَژْدِهٰا کٰارْ

بِهْ گُلْشَن‌وُ گِلْ دٰاغْ بَئیتِمْ بَسیْ زٰارْ

گِلْ دَسْتِهْ بِهْ شِهْ پٰایی دَرْآوَرِهْ خٰارْ

ادامه‌ی هشت‌بیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۲لَیلی وَشْ به ته یٰاسه گیتمْ یکی مالْ
  2. شمارهٔ ۱۳منْ صیدِ تنه دامِ پیچونْ بَووئمْ
  3. شمارهٔ ۱۴چنْ روزه ندیمه، دِل هُورستٰابی، غَمْ
  4. شمارهٔ ۱۵بِلْ شه دَمْ‌رِهْ مه دَمْ، بدنْ دارمه بی دَمْ
  5. شمارهٔ ۱۶ته چیرهْ بَدی خور به جهانْ آموئنْ
  6. شمارهٔ ۱۷صَنعونْ صفتْ ترسا وَچه رهْ بَدیینْ
  7. شمارهٔ ۱۸سَلوُمْ منه مَسّه چش وُ دیده‌یِ سو!
  8. شمارهٔ ۱۹چی دولتهْ کهْ خنه دَریم بیامو
همه‌ی هشت‌بیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.