امیر پازواری
شمارهٔ ۱۷۷
امروز دشته سر، بدیمه شه کیجاره
اِزّالْ دَوِسِّهْ، دِساله گوکزاره
وِسِّهْ (واسِرْ) دَوِنِّهْ بندهْ پیوُنْ ورزارهْ
ناله بَزِنِمْ، دَشت وُ کوه وُ صحرارِهْ
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۷۹امیر گنه: دوستْ کانِ نواته لو، ته
- شمارهٔ ۱۸۰تیرنگْ بدیمه، ویشهْ دَریمْ نیشت بیِهْ
- شمارهٔ ۱۸۱ویهار درآمو، تی تی (شکوفه) بدیمه داره
- شمارهٔ ۱۸۲سی داغ به منه دل دره ته ابرویه
- شمارهٔ ۱۸۳سربازمّه ته عشق، هرچی بونه بووئه
- شمارهٔ ۱۸۴یارون و دوستون، اندی نکنین مُونّه
- شمارهٔ ۱۸۵ونوشه که در بموئه نوویهاره
- شمارهٔ ۱۸۶کوک ره بدیمه، سروسّه جویباره
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.