امیر پازواری
شمارهٔ ۱۸۱
ویهار درآمو، تی تی (شکوفه) بدیمه داره
فلک به زمین سی سر شکوفه باره
بلبل بسروئه، سر به پا، ئَیْری (هئیری) داره
خویِ مزه‌رِهْ اونْ دوّنه، یار نداره
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۸۳سربازمّه ته عشق، هرچی بونه بووئه
- شمارهٔ ۱۸۴یارون و دوستون، اندی نکنین مُونّه
- شمارهٔ ۱۸۵ونوشه که در بموئه نوویهاره
- شمارهٔ ۱۸۶کوک ره بدیمه، سروسّه جویباره
- شمارهٔ ۱۸۷ته بخت و دولت، به چل پر دِماسه!
- شمارهٔ ۱۸۸خنده خنده با من هکرده حکاته
- شمارهٔ ۱۸۹امیر گنه: مه دردِ دِل دوا، تِهْ
- شمارهٔ ۱۹۰سَرْره بشسّی، زلف کنّه کینه کینه
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.