امیر پازواری
شمارهٔ ۱۸۴
یارون و دوستون، اندی نکنین مُونّه
ونه بمردن، بوردن قدیمه خونه
دِ جفت کوه سنگ و نه قبر میونه (بشونه)
زنْ پرچیمه سَرْ، اِشِنِهْ کی جوونه
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۸۶کوک ره بدیمه، سروسّه جویباره
- شمارهٔ ۱۸۷ته بخت و دولت، به چل پر دِماسه!
- شمارهٔ ۱۸۸خنده خنده با من هکرده حکاته
- شمارهٔ ۱۸۹امیر گنه: مه دردِ دِل دوا، تِهْ
- شمارهٔ ۱۹۰سَرْره بشسّی، زلف کنّه کینه کینه
- شمارهٔ ۱۹۱ته چیره به خوبی، گلِ آتشینه
- شمارهٔ ۱۹۲بلبل به گل دورو گل به بلبل دوره
- شمارهٔ ۱۹۳امروز سر راه بدیمه یک درْدونه
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.