اوحدی مراغه‌ای
بخش ۴۶ - خلاصهٔ سخن
برای او چه باشی اشک ریزان؟
که باشد دایم از مهرت گریزان
اگر یارت جفا جوید وفا کن
چو با او بر نمی‌آیی، رها کن
اوحدی مراغه‌ای
ادامه‌ی منطق‌العشاق
- بخش ۴۸ - تمامی سخنز چشم سوکوار اشکی چو باران
- بخش ۴۹ - نامهٔ هفتم از زبان عاشق به معشوقسبک خیز، ای نسیم نوبهاری
- بخش ۵۰ - غزلچو با من رای پیوندی نداری
- بخش ۵۱ - مثنویبه بوی وصل بودم شادمانه
- بخش ۵۲ - شنیدن معشوق سخن عاشقبه دست قاصدی داد این حکایت
- بخش ۵۳ - خلاصهٔ سخننباید دوستان را دل شکستن
- بخش ۵۴ - حکایتبه گل گفتند: بلبل بس حقیرست
- بخش ۵۵ - تمامی سخنپری، با آنکه واقف می‌شد از دوست
درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای
رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.