پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

منطق‌العشاق

بخش ۲۴ - رسیدن نامهٔ عاشق به معشوق

چو آن شیرین سخن این نامه بر خواند

در آن بیچارگی کردن فرو ماند

به ننگ و نام خود لختی نظر کرد

سخن‌هایی، که بود، از دل بدر کرد

غرور حسن بود اندر سر او

نمی‌شد رام طبع کافر او

ادامه‌ی منطق‌العشاق

  1. بخش ۲۶ - حکایتگدایی گشت با شهزاده‌ای جفت
  2. بخش ۲۷ - تمای سخندل آن ماه نیز این فکر میکرد
  3. بخش ۲۸ - نامهٔ چهارم از زبان معشوق به عاشقزهی، سودای من گم کرده نامت
  4. بخش ۲۹ - غزلمشو عاشق، که جانت را بسوزد
  5. بخش ۳۰ - فردنخواهم با تو پیوستن به یاری
  6. بخش ۳۱ - شنیدن عاشق سخن معشوق رابرید دوست چون آورد نامه
  7. بخش ۳۲ - خلاصهٔ سخناز آن دلدار هر جایی چه خیزد؟
  8. بخش ۳۳ - حکایتجوانی خار کن بر خار می‌خفت
همه‌ی منطق‌العشاق ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.