پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

منطق‌العشاق

بخش ۱ - سر آغاز

به نام آنکه ما را نام بخشید

زبان را در فصاحت کام بخشید

به نور خود بر افروزندهٔ دل

به نار بیدلی سوزندهٔ دل

سر هر نامه‌ای از نام او خوش

جهان جان ز عکس جام او هوش

درود از ما، سلام از حضرت او

دمادم بر رسول و عترت او

ابوالقاسم، که شد عالم طفیلش

فلک دهلیز چاوشان خیلش

ادامه‌ی منطق‌العشاق

  1. بخش ۳ - در دعای ممدوح خداوند زادهخداوندا، به ارواح بزرگان
  2. بخش ۴ - در مذمت روزگارجهان خالیست، من در گوشه زانم
  3. بخش ۵ - در مناجاتازین گفتن، خدایا، شرم دارم
  4. بخش ۶ - آغاز ده نامهشنیدم کز هوسناکان جوانی
  5. بخش ۷ - نامهٔ اول از زبان عاشق به معشوقنسیم باد نوروزی، چه داری؟
  6. بخش ۸ - غزلعنایت‌ها توقع دارم از تو
  7. بخش ۹ - مثنویغلامی میکنم تا زنده باشم
  8. بخش ۱۰ - آگاه شدن معشوق از حال عاشقچو بشنید این سخن، بر زاری او
همه‌ی منطق‌العشاق ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.