شمارهٔ ۱۱

ادامه‌ی رباعیات الحاقی

1. شمارهٔ ۱۳دوش از سر پای یار با من بنشست
2. شمارهٔ ۱۴عشقِ تو به عالمِ دل آمد سرمست
3. شمارهٔ ۱۵شوریده دلانیم نه هشیار و نه مست
4. شمارهٔ ۱۶دل را خطری نیست سخن در جان است
5. شمارهٔ ۱۷[چندین مخور افسوس] که نتوان دانست
6. شمارهٔ ۱۸امروز که یار من مرا مهمان است
7. شمارهٔ ۱۹دانم که بتم چو لؤلؤی مکنون است
8. شمارهٔ ۲۰سرمایهٔ ما از همه عالم دلکی است