شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی رباعیات الحاقی

1. شمارهٔ ۱۹دانم که بتم چو لؤلؤی مکنون است
2. شمارهٔ ۲۰سرمایهٔ ما از همه عالم دلکی است
3. شمارهٔ ۲۱افسوس که دیدهٔ نکوبینت نیست
4. شمارهٔ ۲۲در مدرسه ها مایهٔ گفتارم نیست
5. شمارهٔ ۲۳در عالم دون دلِ کسی یافته نیست
6. شمارهٔ ۲۴آن کس که هزار عالم از رنگ نگاشت
7. شمارهٔ ۲۵افسوس که اطراف رخت خا[ر] گرفت
8. شمارهٔ ۲۶آوازهٔ آواز تو در خلق گرفت